Thursday, February 11, 2016

फिचर-साहित्य

पहिचानको लेखन
बहुलताले भरिपूर्ण देशको मूलधारे साहित्यले पनि आदिवासी-जनजाति, दलित, सीमान्तकृत, सुदूर पश्चिमका लेखकलाई जति स्वीकार्यो उति साहित्यमा विविधता थपिने हो । भाषा, संस्कृति र वर्ग समुदायको बहुलतापूर्ण सानो देशमा सबैको सहभागिता भएमात्रै साहित्यको साझा फूलबारी बन्न सक्छ । अनिमात्रै समग्र साहित्यले समृद्धि पाउँछ नत्र स्वप्नि स्मृतिहरु कवितामार्फत यसरी नै राज्यविरुद्ध आगो ओकलिरहनेछन्--
...म बोल्छु कराउँछु गाली गर्छु उफ्रिन्छु
सरकार सुने पनि नसुनेझैं गर्छ
तेरो भाषा बुझ्दै बुझिनँ भन्छ
सायद,
सरकार बन्दुकको भाषामात्र बुझ्छ ।







































(नागरिक दैनिकको 'अक्षर'मा २०७१ पुस ५ गते प्रकाशित)

No comments:

Post a Comment